Sleutel van de kluis

In 1996 kwam ik (18 jaar) terug van een fantastisch jaar als au pair in Engeland. Ik wist zo gauw niet wat ik wou studeren, dus dan maar aan het werk. 

Ik weet niet meer hoe, maar ik belandde ineens bij de VSB Bank (later Fortis). Voor ik het wist zat ik ergens in Den Haag achter een balie dingen te tellen, terwijl ik alles met geld en cijfers verschrikkelijk vond. De overgang van het vrije leven als au pair naar dit was rauw; ik bevond mij dan ook in een permanente staat van verwarring. 

In de trein (!) naar Den Haag rookte ik Marlboro light, dacht ik aan het feit dat ik maar geen vriendje kon krijgen en luisterde op mijn walkman naar Alison Moyet en de Golden Earring. Ik hield niet van de Golden Earring dus weer een bewijs van de permanente staat van verwarring.

De sleutel van de bankkluis kreeg ik soms mee naar huis (WTF!) en op een dag kwam ik op mijn werk en was ik de sleutel vergeten en toen moest ik weer naar huis om het te halen en kon de bank dankzij mij een halve dag niet open. Geen dank, Loosduinen.

Deze foto is gemaakt na zo’n werkdag, in een hokje op Den Haag Centraal. Mijn haar bevond zich hier in een tussenfase naar een langere coupe. Ook zie ik dat ik meerdere oorpiercings had (Zoetermeerse rebellie!) en een groen jasje van het merk Laura Ashley droeg. Dat had ik in Engeland gekocht, het was eigenlijk te klein bij de armen voor mijn 1.81 meter, maar ja het was Laura Ashley en dat was wat telde. 

De tweede foto laat zien wat ik werkelijk van het werkende leven dacht.