Krantengezicht

Het is vreemd hoe herinneringen werken. Ik maakte deze foto, een doorkijkje vanuit de keuken, toen ik 12 was. Ik weet nog precies hoe zwaar die eetkamerstoelen waren, of hoe de klok klonk. En dat je die lamp kon dimmen met een klein wieltje en dat het leren bankstel op de achtergrond zo’n twee keer per jaar in het vet werd gezet. 
Mijn vader heeft hier zijn krantengezicht 👨🏻 Waarom hij staand de krant las, weet ik niet, maar ik denk dat hij een kleine pauze nam. Ik zie namelijk een gek wit kastje in de kamer staan, en buiten is het één grote Zoetermeerse puinbak, dus we waren duidelijk net verhuisd.