Boem, boem, boem

Ik was 9 toen ik deze foto maakte: het uitzicht vanuit mijn kinderkamer in 1987. Mijn fototoestel was al zo oud, dat als de zon niet scheen, foto’s altijd leken te zijn gemaakt alsof zojuist een wolk uit Tsjernobyl was nedergedaald (wat misschien ook zo was. Het waren wel de eighties, mensen). 
In het speelhuisje met de glijbaan stond een vieze tekst op de muur* en bij de parkeerplaatsen werd ooit mijn fiets gestolen. 
Maar wat mij nog het meeste bijstaat als ik deze foto zie, is het geluid van de heimachines. In het pittoreske Zoetermeer werd destijds volop gebouwd en in mijn herinnering klonk dat gebonk de hele dag door. Maar ik weet nog dat ik het helemaal niet erg vond. Het was een vertrouwd soort achtergrondmuziek: boem, boem, boem. 

*vraag het mij in de wandelgangen, en ik vertel het je